Als mensen zich geroepen voelen om ook een stuk te schrijven over hun belevenis met de lotusheerd. Stuur dan een mail.

Ingezonden stuk

Under Construction

Op jonge leeftijd wist ik dat ik “anders”in het leven stond. De uitspraak vanuit mijn omgeving; “je hebt een oudere ziel” kon ik toen nog niet plaatsen, en bood me ook geen soelaas. Het gevoel dat ik in een verkeerde tijd was geboren en dat het hier en nu, niet mijn wereld was, was altijd sterk bij mij aanwezig.
Als jongvolwassene begreep ik de handelswijze van mensen of hoe ze anderen benaderden vaker niet dan wel. Voor mijn leeftijdsgenoten was ik “te serieus” ofwel “te oud”. Ik kon beter met volwassenen gesprekken voeren, of van gedachten wisselen. Echter voor hun was ik weer “te jong”.

Vanuit mijn Surinaamse cultuur had ik vanaf mijn geboorte meegekregen dat er veel meer tussen hemel en aarde is. Daarentegen werd er van huis uit (een religieuze achtergrond) nadrukkelijk meegegeven me hier vooral niet in te verdiepen. Op een gegeven moment begreep ik dat het niet alleen vanuit een religieuze achtergrond maar ook vanuit een achtergrond is meegegeven uit een cultuur waar men veel met zwarte magie werkt en dat men je alleen maar voor de donkere zijde van het paranormale heeft willen behoeden.

Mijn ouders stierven op zeer jonge leeftijd waardoor ik op 12 jarige leeftijd wees werd. Een periode waarin je als kind een ontwikkeling naar het volwassen worden maakt. Deze weg werd bij mij op een onnatuurlijke wijze bespoedigd. Ik ervoer het leven als een gevecht die ik iedere dag moest voeren om in deze wereld te kunnen overleven. Vanuit diverse richtingen werden me suggesties meegegeven om het gevoel dat ik me hier niet thuis voelde, te kunnen plaatsen. Al met al kostte me het onderzoeken van alle mogelijke opties alleen maar veel energie en bracht het me ontevredenheid, omdat ik ook hier geen plausibele verklaring voor mijn gevoel kon vinden.

Wel wist ik inmiddels dat ik een enorm verlangen en drang naar rust had ontwikkeld. Het vreemde was dat ik merkte dat ik mensen een vorm van rust kon geven.

De drang naar antwoorden te vinden op mijn vraagstukken bleef en op een gegeven moment kreeg mijn leven een wending, waardoor ik gedwongen werd om hier iets mee te doen. Ik zat in een destructieve relatie die me op een gegeven ogenblik zelfs in problemen bracht op mijn werk. Vorig jaar escaleerde deze relatie, en gelukkig maar kan ik nu zeggen.

Het was het moment dat er voor mij een tijd aanbrak waarop ik me vooral ging bezighouden met mijzelf. Het werd mij nu langzamerhand ook duidelijk dat ik vooral de tijd en aandacht die ik altijd zo aan een ander besteedde in mezelf moest gaan steken. Ik kreeg vanuit mijn werk veel medewerking en steun in dit (begin)proces. Allereerst moest ik aan de slag met mijn fundament. In mijn zoektocht hiernaar kwam ik in contact met diverse mediums. De gesprekken die ik voerde brachten mij tot verscheidene inzichten. Het bracht me (eindelijk) de bouwstenen waar ik zo lang naar zocht. Ik kreeg niet alleen antwoorden, verklaringen maar ook handvaten mee. Het begon tot me door te dringen wat ik “in huis heb” maar vooral hoe ik dat op een nog positievere manier kan gebruiken.

Het jaar 2009 ben ik begonnen met het benoemen van het jaar van bewustwording en berusting. De transformatie waarin ik me bevind is volop in gang en ik ben er nog niet. Het ontwikkelen van mijn intuïtief vermogen en het beter om kunnen gaan met diverse energieën is nog iets waar ik de nodige stappen in moet ontwikkelen, maar ook nog in moet nemen. Het is een proces waarbij ik me realiseer dat spiritualiteit voor mij een levenswijze is die een extra dimensie toevoegt aan het leven dat je op deze aarde moet leiden. Under construction; mijn spirituele reis die nog maar net is begonnen met het doel om een uiteindelijk resultaat neer te kunnen zetten.
Sherida Alihusain